in opdracht voor constance

O gij godverdomd spuuglelijk monster
van staal en beton vol bont besnord en blauwe arrogantie
gij grauw en koud skelet zo imposant
tussen boer en vrouw torent gij
afhankelijk van waar ik mij bevind
om naar u te kijken
vol ontzag en machtig
vind ik u toch zo prachtig

In het verkeer (en in vervoering)

Daarnet toen ik stond
Te wachten aan het rode licht
Moest ik aan u denken

En toen werd het groen
En ik reed door
Zoals dat hoort

En ik moest nog steeds aan u denken
Maar vraag me niet waarom
Want dat weet ik niet